ดากานดำ ...เอ๊ย .... ดากานดา
วันนี้ชั้นงดกัดแกซักวันแล้วกัน
> >>เพราะชั้นรู้ว่าแกกำลังเศร้า
แกคงคิดไม่ถึงใช่มั๊ยว่าวันที่ไข่ย้อยมันบอกรักแกใต้ต้นชงโค
จะเป็นวันสุดท้ายที่แกได้เจอกับมัน
แกคงคิดไม่ถึงใช่มั๊ย..
> >>แค่คำที่แกพูดกับมันว่า
"แกมาทำอะไรเอาป่านนี้"
มันทำให้ผู้ชายคนนึงถึงกับหัวใจสลาย..เดินออกจากชีวิตแกไปเลย
ชั้นรู้...
> >>ว่าจริงๆแล้วแกเกือบช่อนยิ้มไม่ได้
แกดีใจขนาดไหนที่ได้ยินคำๆนั้นที่แกเฝ้ารอซะทีทำไมแกไม่พูดประโยคต่อไปเล่า
ประโยคความจริงที่มันก้องอยู่ในหัวใจแกตลอดมา..รู้มั๊ย
ชั้นรอฟังแกมาพูดคำๆนี้ให้ฟังชัดๆมานานแค่ไหน
เพื่อที่ชั้นจะได้บอกแกชัดๆชะทีว่า ช้นก็รักแกเช่นกัน
แต่แกไม่ยอมพูด
> >>เพราะแกคิดว่าเดี๋ยวค่อยบอกก็ได้
ตอนนี้ขอแอบไปดีใจคนเดียวก่อน พรุ่งนี้แกจะไปบอกเลิกกับโก้
> >>แล้วพอเจอไข่ย้อย
แกก็จะหอมแก้มมันสักทีพร้อมกับบอกทั้งหมดที่อยู่ในใจแก
แกคงคิดไม่ถึง
> >>ว่าผลของการพูดไม่จบประโยค
มันจะทำให้แกหมดโอกาสได้แก้ตัวอีกต่อไป
แล้วทำให้แกเองกลับต้องมานั่งร้องไห้หัวใจสลายอยู่อย่างในวลานี้
.ดากานดา..ตอนนี้แกคงคิดได้แล้วล่ะสิว่าที่ผ่านมาแกมันเอาแตใจและร้ายกับไข่ย้อย
มันขนาดไหน
แกอย่ามาพูดนะว่าแกไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่ามันรักแกน่ะ
แกน่ะรู้....รู้มาตลอดนั่นแหละ...แกแค่อยากเอาชนะ
> >>แค่อยากได้ยินมันพูดออกมาให้ฟังชัดๆแคนั้นเอง
วันนั้นในเต๊นท์บนเขา
> >>ที่ไข่ย้อยมันมานับเลขข้างหูแก มันก็แค่อยากจะแน่ใจบ้างว่าแกก็มีใจกะมัน
กลายเป็นแกชิงป็นฝ่ายได้เปรียบที่ยิ่งแน่ใจว่ามันชอบแกแน่ๆ
ไม่ใช่แค่แกคนเดียวที่ชอบมันเหมือนกัน
แกเลยได้ใจใหญ่ทีนี้..ทั้งเรื่องที่แกพูดว่าถ้าไข่ย้อยมันเปิดใจต้องมีคนมาชอบมั
นแน่ๆ
ทั้งเรื่องที่แกยัดเยียดสาวให้ไปเดทกับมัน
> >>แกตั้งใจบีบคั้นให้มันพูดว่ามันทำไม่ได้หรอกเพราะมันรักแก
ใช่มั๊ยล่ะ...แกคิดจริงๆน่ะเหรอ
ว่าไอ้ไข่ย้อยมันซื่อบื้อซะจนดูไม่ออกบ้างเลยสักนิดว่าแกก็มีใจให้มันเหมือนกัน
แกเล่นเกมส์อะไรของแกอยุ่วะ....แกจะเอาเปรียบ
> >>หลอกใช้ หรือยัดเยียดใครมาให้
มันก็ยังอุตส่าห์ทนแกทุกเรื่อง
แต่ที่แกทำถึงขนาดไปคบไอ้โก้
>
>>แกไม่คิดว่ามันเกินไปหรอกเหรอ..ไข่ย้อยมันยอมแพ้แกแล้วไง...เพราะมันอยากเลิกเ
ล่นกมส์บ้าๆของแกซะที หลังสอบ..มันมาบอกรักแกชัดๆอยางที่แกอยากได้ยินมาตลอด
ในเมื่อแกอยากชนะ มันก็ยอมให้แกชนะ
>
>>แล้วไง..แกอยากให้มันพูดชัดๆออกมาก่อนมันก็พูดไปแล้ว..แล้วแกล่ะ...ดากานดา..ท
ำไมแกไม่พูดความรู้สึกแกออกมาตอนนั้น..ไข่ย้อยมันก็นึกว่ามันคงแพ้จริงๆน่ะสิ
ไม่ใช่แพ้เพราะต้องบอกรักแกก่อนอย่างที่แกพยายามบังคับมันเหลือเกิน
แต่มันคิดว่ามันแพ้เพราะแกคงแบ่งใจให้ไอ้โก้ไปแล้วจริงๆ
แกถึงตอบมันกลับมาแค่นั้น....ทั้งที่ผ่านมามันก็ยังเชื่อมาตลอดว่าแกคบกับไอ้โก้
เพราะอยากลองใจมันเหมือนทุกครั้งแต่ครั้งนี้มันเจ็บสุดๆ
> >>เจ็บกว่าทุกครั้งที่แกทำ..ไข่ย้อยมันรักแกมากนะ
ที่มันยอมแกมาถึงขนาดนี้
>
>>ยอมมาพูดคำว่ารักทั้งๆที่มันอยากให้แกซึ้งใจกับทุกๆอย่างมันที่มันมีให้มากกว่
าแค่ดีใจกับคำๆเดียว
แกอยากจะฟังนักมันก็มาบอก...แล้วไง
ถึงเวลาจริงๆ...ทำไมไม่บอกความรู้สึกที่แท้จริงของแกออกไปล่ะ
อยากร้องไห้ก็ร้องไปเถอะแก...ทุกอย่างมัน
> >>สายเกินกว่าจะกลับคืนแล้ว แกเองก็รู้ดี...สิ่งที่แกจะทำได้ดีที่สุดตอนนี้นะ
คือเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของไข่ย้อยมัน
เป็นให้ดีที่สุดเท่าที่เพือนจะเป็นได้นะ...เอาใจช่วยแกว่ะ
ฟุเหยิน
ป.ล