ดากานดำ ...เอ๊ย .... ดากานดา

วันนี้ชั้นงดกัดแกซักวันแล้วกัน

> >>เพราะชั้นรู้ว่าแกกำลังเศร้า

แกคงคิดไม่ถึงใช่มั๊ยว่าวันที่ไข่ย้อยมันบอกรักแกใต้ต้นชงโค

จะเป็นวันสุดท้ายที่แกได้เจอกับมัน

แกคงคิดไม่ถึงใช่มั๊ย..

> >>แค่คำที่แกพูดกับมันว่า

"แกมาทำอะไรเอาป่านนี้"

มันทำให้ผู้ชายคนนึงถึงกับหัวใจสลาย..เดินออกจากชีวิตแกไปเลย

ชั้นรู้...

> >>ว่าจริงๆแล้วแกเกือบช่อนยิ้มไม่ได้

แกดีใจขนาดไหนที่ได้ยินคำๆนั้นที่แกเฝ้ารอซะทีทำไมแกไม่พูดประโยคต่อไปเล่า

ประโยคความจริงที่มันก้องอยู่ในหัวใจแกตลอดมา..รู้มั๊ย

ชั้นรอฟังแกมาพูดคำๆนี้ให้ฟังชัดๆมานานแค่ไหน

เพื่อที่ชั้นจะได้บอกแกชัดๆชะทีว่า ช้นก็รักแกเช่นกัน

แต่แกไม่ยอมพูด

> >>เพราะแกคิดว่าเดี๋ยวค่อยบอกก็ได้

ตอนนี้ขอแอบไปดีใจคนเดียวก่อน พรุ่งนี้แกจะไปบอกเลิกกับโก้

> >>แล้วพอเจอไข่ย้อย

แกก็จะหอมแก้มมันสักทีพร้อมกับบอกทั้งหมดที่อยู่ในใจแก

แกคงคิดไม่ถึง

> >>ว่าผลของการพูดไม่จบประโยค

มันจะทำให้แกหมดโอกาสได้แก้ตัวอีกต่อไป

แล้วทำให้แกเองกลับต้องมานั่งร้องไห้หัวใจสลายอยู่อย่างในวลานี้

.ดากานดา..ตอนนี้แกคงคิดได้แล้วล่ะสิว่าที่ผ่านมาแกมันเอาแตใจและร้ายกับไข่ย้อย

มันขนาดไหน

แกอย่ามาพูดนะว่าแกไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่ามันรักแกน่ะ

แกน่ะรู้....รู้มาตลอดนั่นแหละ...แกแค่อยากเอาชนะ

> >>แค่อยากได้ยินมันพูดออกมาให้ฟังชัดๆแคนั้นเอง

วันนั้นในเต๊นท์บนเขา

> >>ที่ไข่ย้อยมันมานับเลขข้างหูแก มันก็แค่อยากจะแน่ใจบ้างว่าแกก็มีใจกะมัน

กลายเป็นแกชิงป็นฝ่ายได้เปรียบที่ยิ่งแน่ใจว่ามันชอบแกแน่ๆ

ไม่ใช่แค่แกคนเดียวที่ชอบมันเหมือนกัน

แกเลยได้ใจใหญ่ทีนี้..ทั้งเรื่องที่แกพูดว่าถ้าไข่ย้อยมันเปิดใจต้องมีคนมาชอบมั

นแน่ๆ

ทั้งเรื่องที่แกยัดเยียดสาวให้ไปเดทกับมัน

> >>แกตั้งใจบีบคั้นให้มันพูดว่ามันทำไม่ได้หรอกเพราะมันรักแก

ใช่มั๊ยล่ะ...แกคิดจริงๆน่ะเหรอ

ว่าไอ้ไข่ย้อยมันซื่อบื้อซะจนดูไม่ออกบ้างเลยสักนิดว่าแกก็มีใจให้มันเหมือนกัน

แกเล่นเกมส์อะไรของแกอยุ่วะ....แกจะเอาเปรียบ

> >>หลอกใช้ หรือยัดเยียดใครมาให้

มันก็ยังอุตส่าห์ทนแกทุกเรื่อง

แต่ที่แกทำถึงขนาดไปคบไอ้โก้

> 

>>แกไม่คิดว่ามันเกินไปหรอกเหรอ..ไข่ย้อยมันยอมแพ้แกแล้วไง...เพราะมันอยากเลิกเ

ล่นกมส์บ้าๆของแกซะที หลังสอบ..มันมาบอกรักแกชัดๆอยางที่แกอยากได้ยินมาตลอด

ในเมื่อแกอยากชนะ มันก็ยอมให้แกชนะ

> 

>>แล้วไง..แกอยากให้มันพูดชัดๆออกมาก่อนมันก็พูดไปแล้ว..แล้วแกล่ะ...ดากานดา..ท

ำไมแกไม่พูดความรู้สึกแกออกมาตอนนั้น..ไข่ย้อยมันก็นึกว่ามันคงแพ้จริงๆน่ะสิ

ไม่ใช่แพ้เพราะต้องบอกรักแกก่อนอย่างที่แกพยายามบังคับมันเหลือเกิน

แต่มันคิดว่ามันแพ้เพราะแกคงแบ่งใจให้ไอ้โก้ไปแล้วจริงๆ

แกถึงตอบมันกลับมาแค่นั้น....ทั้งที่ผ่านมามันก็ยังเชื่อมาตลอดว่าแกคบกับไอ้โก้

เพราะอยากลองใจมันเหมือนทุกครั้งแต่ครั้งนี้มันเจ็บสุดๆ

> >>เจ็บกว่าทุกครั้งที่แกทำ..ไข่ย้อยมันรักแกมากนะ

ที่มันยอมแกมาถึงขนาดนี้

> 

>>ยอมมาพูดคำว่ารักทั้งๆที่มันอยากให้แกซึ้งใจกับทุกๆอย่างมันที่มันมีให้มากกว่

าแค่ดีใจกับคำๆเดียว

แกอยากจะฟังนักมันก็มาบอก...แล้วไง

ถึงเวลาจริงๆ...ทำไมไม่บอกความรู้สึกที่แท้จริงของแกออกไปล่ะ

อยากร้องไห้ก็ร้องไปเถอะแก...ทุกอย่างมัน

> >>สายเกินกว่าจะกลับคืนแล้ว แกเองก็รู้ดี...สิ่งที่แกจะทำได้ดีที่สุดตอนนี้นะ

คือเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของไข่ย้อยมัน

เป็นให้ดีที่สุดเท่าที่เพือนจะเป็นได้นะ...เอาใจช่วยแกว่ะ

ฟุเหยิน

ป.ล