Toonzzz's profile★*°.•°•.°(¯`•¸·´¯) T o o...PhotosBlogLists Tools Help

TooN NIDA

★*°.•°•.°(¯`•¸·´¯) T o o Ñ në (¯`·¸•´¯) *★ .•°•.°*¤°•★

*.:。*゚’゚・.。.:* *.:。*K a r a o k e m a n i a·.¸¸·´¯`·.¸¸.ஐ
Photo 1 of 56
26 April

บทสรุปของ MootBiz

 
 










 
 

0456.gif


 บทสรุปของ MootBiz 2006

 ...............และแล้วการประกวดแผนธุรกิจแห่งชาติครั้งที่ 2 ก็ผ่านพ้นไปได้ด้วยดี (มั้ง) ....และถึงแม้ว่าทีมเราจะไม่ได้รางวัลติดไม้ติดมือกลับมา เพราะเหตุผลบางอย่าง แต่การทำงานของพวกเราครั้งนี้ก็ทำให้เราได้อะไรหลายๆอย่างๆ ก่อนอื่นขอบอกทีมงานว่าขอบคุณที่ร่วมงานกันด้วยความบันเทิงเริงใจและสนุกสนานตลอดมา อิอิ ดีใจจิงๆ ที่ได้ร่วมงานกัน  การแข่งขันครั้งนี้ทำให้ทีมงานเรารู้ว่าบทสรุปอาจจะขึ้นอยู่กับการตัดสินใจด้วยเกณฑ์ของคนกลุ่มหนึ่ง ซึ่งเป็นอะไรที่เราเองก็ไม่สามารถควบคุมได้ ยังงัยก็อย่าไปซีเรียสกับผลที่เกิดขึ้นนะ อิอิ

ขอบคุณเพื่อนๆ ทั้งที่นิด้า และเพื่อนเก่าเราที่จุฬา นะจ๊ะที่มาช่วยกันให้กำลังใจด้วยการแวะเข้ามาเยี่ยมชมบูธและเข้ามาให้กำลังใจตอนพรีเซนต์ รวมทั้งญาติพี่น้องของทีมงานทั้งหลาย ที่ช่วยมาสร้างความคึกคักได้มากมายทีเดียว ยังงัยเด๋วว่างๆ เราจะเอาภาพมาให้ดูนะจ๊ะ

คิดถึงนะแต่ไม่แสดงออก อิอิ


------------------------------------------


 
 

 
03 March

Moot Biz เข้ารอบ 16 ทีมสุดท้ายแล้ว เย้วๆๆ

 
 
 

0456.gif

 

 เย้ว ๆ ๆ ๆ.......................เมื่อวานไปงานประกาศผลMoot Biz* รอบ 16 ทีมสุดท้ายมาที่ ศศินทร์............. เดินเข้าไปก้าวแรก  เห็นทีมของมหาวิทยาลัยอื่น ใส่สูทนั่งกันเป็นทิวแถว อาจารย์ก็มาด้วย น่ากลัวมากๆ พวกเราก็เดินตัวลีบๆเข้าไปนั่งกันสามคนน่ารักเชียว นั่งๆรอประธานมาเปิดงานก็แอบได้ยินทีมอื่นๆ เค้าก็คุยกันเรื่องแผนมั่งล่ะเรื่องธุรกิจมั่งล่ะ พวกเราน่ะเหรอ คุยกันว่าเมื่อไหร่จะประกาศซักที เพราะว่าหิวกันแว้ว แล้วก็นั่งคิดเมนูว่าจะกินสเต็กอะไรกันดี จะเป็นแฮมสเต็ก หรือไก่สไปซี่ หรือจะกินปลาย่างดีน้า..........และแล้วหลังจากที่ปล่อยให้พวกเราเพ้อเจ้อเรื่องกินมานาน ประธานก็มาเปิดงานแล้วก็ตามมาด้วยการประกาศผล......นั่งเบลอๆกันอยู่แป๊บนึงก็ได้ยินชื่อทีม "Value Kreation" กรี๊ดๆๆ แอบดีใจกันแต่พองามนิดนึงส่วนไอ้บาสถึงกับปลาบปลื้มจะร้องไห้ ..........อิอิ บาสจ๊ะ อันนี้ยังไม่ใช่รางวัลชนะเลิศจ้ะ อย่าเพิ่งเข้าใจผิด อิอิ....หลังจากนั้นก็ฟังผลการจับฉลากแบ่งสายกันเรื่อยเปื่อย ซึ่งจิงๆไม่ค่อยได้ฟังเท่าไหร่เพราะใจนึกถึง    เสต็กมากก่า คือแบบว่าหิวมากๆๆๆๆ เพราะตั้งแต่เช้ายังไม่มีไรตกถึงท้องเลย พอเลิกงานก็ได้ไปกินสเต็กกันต่อ.  อ้อ เพื่อนๆจ๊ะ วันที่ 20-21 เมษายน  ใครว่างๆ ก็ไปช่วยกันเชียร์ ไปรำกลองยาวเป็นกำลังใจกันได้ที่ พารากอนฮอลล์ชั้นโรงหนังนะจ๊ะ เพราะเป็นวันพรีเซนต์รอบรองชนะเลิศ แล้วก็มีจัดนิทรรศการด้วยน้า ไปช่วยกันเป็นหน้าม้ากันหน่อยละกัน  เนอะๆๆ.....................ขอให้ทีมเราโชคดีนะ เย้วๆๆๆๆๆ

 
 
Remark* สำหรับเพื่อนๆที่ยังไม่ทราบรายละเอียดนะจ๊ะ  Moot Biz คือการประกวดแผนธุรกิจแห่งชาติซึ่งจัดขึ้นโดยศศินทร์ ปีนี้จัดเป็นปีที่ 2 แล้ว โดยแผนธุรกิจที่ได้รับคัดเลือกจะได้ไปพรีเซนต์ในรอบรองชนะเลิศซึ่งเค้าจัดที่พารากอนฮอลล์ วันที่ 20 เมษายน นะจ๊ะ โดยรองรองชนะเลิศแบ่งเป็น 4 สาย สายละ 4 ทีม คัดเลือกผู้ชนะในแต่ละสายเพื่อไปแข่งต่อในรอบชิงชนะเลิศวันที่ 21 เมษายนจ้า เพื่อนๆดูรายละเอียดได้ใน www.mootbiz.com
 
02 February

Looking forward to Moot Biz round II

 

 

 
 
 
 

 และแล้ว......ด่านแรกของ MootBiz ของพวกเรา นั่นคือการเขียนแผนธุรกิจก็ผ่านลุล่วงไปด้วยความระทึก..........

หลังจากนี้อีกหนึ่งเดือนก็ต้องเฝ้ารอว่าพวกเราจะได้ผ่านเข้ารอบ 16 ทีมอ๊ะป่าว

.....เพื่อนๆ เป็นกำลังใจให้ด้วยน้า.....

Special Thank.....อาจารย์ธัชวรรณ มั่กๆๆๆ ที่อุตส่าห์ทุ่มเทคอยคอมเมนท์แผนของพวกเราดึกๆดื่นๆ มะได้หลับได้นอน มะได้กลับไปเล่นกะผิง อิอิ แล้วก็เพื่อนๆทีมงาน--- แท้ป บาส พี่กิจ เป้--หวังว่าจะได้ร่วมชะตากรรมการอีกครั้งตอนรอบ 16 ทีมเน้อ ยินดีอย่างยิ่งที่ได้ทำงานนี้ด้วยกันน้า (เอ่อ แท้ปจ๊ะ ถ้าได้เข้ารอบอย่าลืมถ่ายรูปท่า Knowhow

กันด้วยนะ)  

02 January

ภูสอยดาว (My Impression)

 

   

 กลับมาจากภูสอยดาวแว้วจ้า...
 
หลังจากไปเที่ยวมา ก็มีรูปบางส่วนมาอวด 
 
ให้อิจฉาเล่น 555
 
ทริปนี้สนุกมากๆ และก็โหดมากๆด้วย
 
เพราะนี่ก็ผ่านมาสองวันแล้ว แต่อาการปวดขาสุดๆ
 
ก็ยังไม่บรรเทาลงเลย
 
หลังจากกลับมาทำให้เราซึ้งถึงสัจจธรรมว่า
 
"สังขารคนเรานั้นไม่เที่ยง"
 
เพราะถ้าย้อนไปเมื่อสามสี่ปีก่อน ทริปแค่นี้ยังเด็กๆนัก
 
555
 
แต่อย่างไรก็ตาม....
 
เราก็สามารถกลับมาถึงด้วยอาการครบ 32
 
โอ้ พระเจ้า มันไม่น่าเชื่อจิงๆ
 
เพราะเราต้องเดินขึ้นไปตามทางที่ชันขึ้นเรื่อยๆถึง 6.5 กม.
 
เพื่อไปกางเต๊นท์ที่ ลานสน
 
เดินตั้งแต่บ่ายโมงยันสองทุ่ม พักทุกๆ 10 ก้าว
 
รุ่งขึ้นก็ปีนขึ้นไป ณ จุดสูงที่สุดของยอดภูสอยดาวอีก 2.5 กม.
 
ถึงแม้ระยะทางจะดูน้อยนิด แต่ความโหดนั้นเกินบรรยาย
 
เพราะตลอดทางต้องปีนทั้งเถาวัลย์ และเชือกสารพัด
 
ตอนขึ้นว่าโหดแล้ว ตอนลงนี่เกือบทำใจไม่ได้ 
 
กลัวหลุดโค้งตกเขามากๆ แต่ก็ต้องรีบลงมาก่อนค่ำให้ได้
 
วันรุ่งขึ้น ต้องเดินทางกลับ ลงเขา 6.5 กม.
 
ถึงแม้จะดู ชิวๆ เพราะเป็นขาลง แต่ร่างกายมันไม่พร้อมแว้วครับ
 
แต่.....เราก็สามารถเดินทักผู้คนรายทางลงมาถึงจนได้
 
ไม่น่าเชื่อจิงๆ
 
ทริปนี้ถึงแม้จะเหนื่อย แต่ก็ประทับใจสุดๆนะ
 
(ลืมบอกไปว่าอากาศข้างบนหนาวมากประมาณ 5 องศาได้)
 
30 October

ความรักเหมือนตู้โทรศัพท์สาธารณะ


㋇㏧ - ㋇㏱ 
 
มีคนเค้าบอกว่าความรักเหมือนตู้โทรศัพท์สาธารณะ

ตู้ที่เดินตรงเข้าไปมักโทรได้เฉพาะหมายเลขฉุกเฉิน
ตู้ที่ใช้ได้มักต้องต่อคิวยาวเหยียด
แต่พอถึงคิวเราเหรียญกลับหยอดไม่ลงซะงั้น
กว่าจะเจอตู้ที่โทรได้จริงๆ ก็ต้องเดินหาจนเมื่อย
และเมื่อเจอแล้วก็ต้องเตรียมเหรียญไว้หยอดสม่ำเสมอ
ไม่อย่างนั้นคุยๆ ไปสัญญาณอาจถูกตัดขาดไป ต่อใหม่เท่าไรก็ไม่ติด

เหรียญ ในที่นี้เปรียบได้กับ ความเอาใจใส่ การมีเวลาให้
เพราะถ้าเธอไม่มีทั้ง 2 สิ่งคอยหล่อเลี้ยงความรัก
สัญญาณของความสัมพันธ์ก็จะถูกตัดขาดในที่สุด
และไม่สามารถเรียกสัญญาณเดิมกลับมาได้อีก


ส่วนความเป็นเพื่อนนั้นเหมือนโทรศัพท์บ้าน คุยนานเท่าไหร่ก็ 3
บาท
คบกันแบบไม่ต้องลงทุนจนหมดเนื้อหมดตัว ไม่ต้องต่อคิวใคร
ไม่ต้องเดินหาจนเมื่อย
แต่ตอนสิ้นเดือนต้องจ่ายค่าบริการให้ตรงเวลาก็เท่านั้น
ค่าบริการในที่นี้เปรียบได้กับ ความจริงใจ
ที่คนเป็นเพื่อนต้องมีให้กัน


อย่างไรก็ตาม เราควรบริหาร ค่าใช้จ่ายของความสัมพันธ์ให้ดี
อย่าเอาเงินที่มีอยู่ไปแลกเหรียญ
แล้วหยอดตู้โทรศัพท์สาธารณะจนหมด
กระทั่ง .... ไม่เหลือจ่ายค่าโทรศัพท์บ้าน
กระทั่ง .... ไม่เหลือจ่ายค่าอาหารของตัวเอง


มีความรักแล้วอย่าลืมเพื่อน
และเมื่อมีเวลาให้กับความรัก/มีเวลาให้กับความเป็นเพื่อนแล้ว
อย่าลืมที่จะมีเวลาให้กับครอบครัวและตัวเองด้วย.........

จาก เวปสาระแน
  
 
 
 
 
 
 

 
 
 
21 October

จดหมายจากฟุเหยิน ถึง ดากานดา


 

 
 
 

ดากานดำ ...เอ๊ย .... ดากานดา

วันนี้ชั้นงดกัดแกซักวันแล้วกัน

> >>เพราะชั้นรู้ว่าแกกำลังเศร้า

แกคงคิดไม่ถึงใช่มั๊ยว่าวันที่ไข่ย้อยมันบอกรักแกใต้ต้นชงโค

จะเป็นวันสุดท้ายที่แกได้เจอกับมัน

แกคงคิดไม่ถึงใช่มั๊ย..

> >>แค่คำที่แกพูดกับมันว่า

"แกมาทำอะไรเอาป่านนี้"

มันทำให้ผู้ชายคนนึงถึงกับหัวใจสลาย..เดินออกจากชีวิตแกไปเลย

ชั้นรู้...

> >>ว่าจริงๆแล้วแกเกือบช่อนยิ้มไม่ได้

แกดีใจขนาดไหนที่ได้ยินคำๆนั้นที่แกเฝ้ารอซะทีทำไมแกไม่พูดประโยคต่อไปเล่า

ประโยคความจริงที่มันก้องอยู่ในหัวใจแกตลอดมา..รู้มั๊ย

ชั้นรอฟังแกมาพูดคำๆนี้ให้ฟังชัดๆมานานแค่ไหน

เพื่อที่ชั้นจะได้บอกแกชัดๆชะทีว่า ช้นก็รักแกเช่นกัน

แต่แกไม่ยอมพูด

> >>เพราะแกคิดว่าเดี๋ยวค่อยบอกก็ได้

ตอนนี้ขอแอบไปดีใจคนเดียวก่อน พรุ่งนี้แกจะไปบอกเลิกกับโก้

> >>แล้วพอเจอไข่ย้อย

แกก็จะหอมแก้มมันสักทีพร้อมกับบอกทั้งหมดที่อยู่ในใจแก

แกคงคิดไม่ถึง

> >>ว่าผลของการพูดไม่จบประโยค

มันจะทำให้แกหมดโอกาสได้แก้ตัวอีกต่อไป

แล้วทำให้แกเองกลับต้องมานั่งร้องไห้หัวใจสลายอยู่อย่างในวลานี้

.ดากานดา..ตอนนี้แกคงคิดได้แล้วล่ะสิว่าที่ผ่านมาแกมันเอาแตใจและร้ายกับไข่ย้อย

มันขนาดไหน

แกอย่ามาพูดนะว่าแกไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่ามันรักแกน่ะ

แกน่ะรู้....รู้มาตลอดนั่นแหละ...แกแค่อยากเอาชนะ

> >>แค่อยากได้ยินมันพูดออกมาให้ฟังชัดๆแคนั้นเอง

วันนั้นในเต๊นท์บนเขา

> >>ที่ไข่ย้อยมันมานับเลขข้างหูแก มันก็แค่อยากจะแน่ใจบ้างว่าแกก็มีใจกะมัน

กลายเป็นแกชิงป็นฝ่ายได้เปรียบที่ยิ่งแน่ใจว่ามันชอบแกแน่ๆ

ไม่ใช่แค่แกคนเดียวที่ชอบมันเหมือนกัน

แกเลยได้ใจใหญ่ทีนี้..ทั้งเรื่องที่แกพูดว่าถ้าไข่ย้อยมันเปิดใจต้องมีคนมาชอบมั

นแน่ๆ

ทั้งเรื่องที่แกยัดเยียดสาวให้ไปเดทกับมัน

> >>แกตั้งใจบีบคั้นให้มันพูดว่ามันทำไม่ได้หรอกเพราะมันรักแก

ใช่มั๊ยล่ะ...แกคิดจริงๆน่ะเหรอ

ว่าไอ้ไข่ย้อยมันซื่อบื้อซะจนดูไม่ออกบ้างเลยสักนิดว่าแกก็มีใจให้มันเหมือนกัน

แกเล่นเกมส์อะไรของแกอยุ่วะ....แกจะเอาเปรียบ

> >>หลอกใช้ หรือยัดเยียดใครมาให้

มันก็ยังอุตส่าห์ทนแกทุกเรื่อง

แต่ที่แกทำถึงขนาดไปคบไอ้โก้

>>แกไม่คิดว่ามันเกินไปหรอกเหรอ..ไข่ย้อยมันยอมแพ้แกแล้วไง...เพราะมันอยากเลิกเ

ล่นกมส์บ้าๆของแกซะที หลังสอบ..มันมาบอกรักแกชัดๆอยางที่แกอยากได้ยินมาตลอด

ในเมื่อแกอยากชนะ มันก็ยอมให้แกชนะ

>>แล้วไง..แกอยากให้มันพูดชัดๆออกมาก่อนมันก็พูดไปแล้ว..แล้วแกล่ะ...ดากานดา..ท

ำไมแกไม่พูดความรู้สึกแกออกมาตอนนั้น..ไข่ย้อยมันก็นึกว่ามันคงแพ้จริงๆน่ะสิ

ไม่ใช่แพ้เพราะต้องบอกรักแกก่อนอย่างที่แกพยายามบังคับมันเหลือเกิน

แต่มันคิดว่ามันแพ้เพราะแกคงแบ่งใจให้ไอ้โก้ไปแล้วจริงๆ

แกถึงตอบมันกลับมาแค่นั้น....ทั้งที่ผ่านมามันก็ยังเชื่อมาตลอดว่าแกคบกับไอ้โก้

เพราะอยากลองใจมันเหมือนทุกครั้งแต่ครั้งนี้มันเจ็บสุดๆ

> >>เจ็บกว่าทุกครั้งที่แกทำ..ไข่ย้อยมันรักแกมากนะ

ที่มันยอมแกมาถึงขนาดนี้

>>ยอมมาพูดคำว่ารักทั้งๆที่มันอยากให้แกซึ้งใจกับทุกๆอย่างมันที่มันมีให้มากกว่

าแค่ดีใจกับคำๆเดียว

แกอยากจะฟังนักมันก็มาบอก...แล้วไง

ถึงเวลาจริงๆ...ทำไมไม่บอกความรู้สึกที่แท้จริงของแกออกไปล่ะ

อยากร้องไห้ก็ร้องไปเถอะแก...ทุกอย่างมัน

> >>สายเกินกว่าจะกลับคืนแล้ว แกเองก็รู้ดี...สิ่งที่แกจะทำได้ดีที่สุดตอนนี้นะ

คือเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของไข่ย้อยมัน

เป็นให้ดีที่สุดเท่าที่เพือนจะเป็นได้นะ...เอาใจช่วยแกว่ะ

 

 

ฟุเหยิน

 

ป.ล

 

05 October

จำเค้ามา...คมได้ใจมั่กๆ

 

05年04月08日

星期五

天氣
:陰

 黑   板

值日生:校長大人

 

ความรักเปรียบเสมือนน้ำเปล่า

 

ไม่มีรสชาติ

 

แต่ก็ขาดไม่ได้

/ / / /     ██